Isabelle Oberman

« Het leven is geen lang, rustig kabbelende rivier ».

Nadat ik verkoopster, animatrice, kleuterleidster en commercieel adviseur ben geweest, werd ik in 2005 relatietherapeute en gezinstherapeute. Vandaag ben ik docente en relatietherapeute.

Als deze professionele ervaringen de vrouw hebben gevormd die ik ben geworden, heeft mijn privé- en liefdesleven, evenals mijn relatieproblemen, me ertoe gebracht de betekenis van het koppel in vraag te stellen en me te richten op een opleiding die hoofdzakelijk daarop gericht is. Door mijn verhaal besef ik hoe ingewikkeld het is geweest om de juiste “psy”, de juiste therapeut te vinden, ik zou zelfs zeggen “de juiste persoon, degene wiens luisterhouding welwillend, niet-oordelend, rechtvaardig en gelijk is voor beide partners, wetende dat zij zelden met dezelfde verwachtingen komen.

De huwelijksconsulent maakt triangulatie mogelijk en helpt de communicatie tussen de twee partners opnieuw in evenwicht te brengen. Een lang traject met mijn relatie, samen met verschillende therapeuten, zal me leren dat oefening kunst baart! De therapeut geeft de een en de ander opnieuw het woord en herstelt het wederzijdse luisteren, maar geeft noch advies noch een oplossing “kant-en-klaar”. Als huwelijksconsulente stel ik vragen, ga ik samen op weg en beweeg ik mee met wie mij raadplegen.

Met respect voor hun tempo. Door mijn vooroordelen, overtuigingen, oordelen en zekerheden opzij te zetten. Ik ben er om te proberen te helpen bij:

• hun moeilijkheden opsporen
• woorden geven, hun woorden, aan hun lijden,
• hun klachten uiten in een klimaat van vertrouwen
• hun onmogelijkeheden erkennen ... uiten ... zeggen ... communiceren
• gevoelens en wrokgevoelens herkennen
• in gang zetten wat het mogelijk zal maken de pijn, de crisis, de impasse in hun affectieve, relationele of seksuele leven op afstand te zetten.

Als relatietherapeute begeleid en gids ik het persoonlijke traject van degenen die voor een verandering hebben gekozen. Doorheen de verwijten, de grieven en de twijfels probeer ik in de loop van de gesprekken te helpen zodat het « begin » van een « beterschap », van een verandering, van een ontknoping kan ontstaan en, als alle stappen gewetensvol zijn doorlopen ... de ontknoping. Tijd en de vertrouwensband met de relatietherapeut zijn essentieel en dragers van dit beter. Ze zijn per definitie variabel naargelang elke situatie.

Ik ontvang in mijn privépraktijk elke volwassene, jong of minder jong, individueel of als koppel. Er bestaat geen ideaal moment om te komen: elke levensfase brengt vragen, twijfels, conflicten, crisissen en nieuwe mogelijkheden en nieuwe wegen met zich mee. Zelfs wanneer men uit elkaar gaat, is het mogelijk – en ik zou zeggen wenselijk – om over de breuk te praten.

Nee, “het leven is geen rustige rivier”. En gelukkig maar!